Ριπολίνες είναι οι γνωστές σε όλους μας λαδομπογιές. Υπάρχουν δυο (2) είδη ριπολίνες, ριπολίνη νεφτιού και η ριπολίνη νερού (οικολογική). Συνήθως χρησιμοποιούνται για να βάψουμε πόρτες και κάσες, αφού το συγκεκριμένο υλικό θεωρείται ιδιαίτερα ανθεκτικό στην πάροδο του χρόνου.

Μπορώ να βάψω τοίχους με ριπολίνη;

Στις πολυκατοικίες πριν το 1990 βάφονταν με ριπολίνη και τα τοιχία σε κουζίνες, μπάνια και διάδρομους. Για να βάψουμε σε τοίχο πρέπει να είναι πολύ καλά σπατουλαρισμένο ή σερτικαρισμένο το ντουβάρι για να βγει το επιθυμητό αποτέλεσμα.

    Το σέρτικο είναι ένας είδος στόκου που γίνετε με συνταγή του ελαιοχρωματιστή και χρησιμοποιούνται τα ακόλουθα υλικά: νέφτι, λάδι, στεγνωτικό, τσίγκος, στόκος αέρος, και νερό.

    Βερνοκόχρωμα ή ντουκόχρωμα ονομάζουμε το χρώμα που βαφούμε κάγκελα, παντζούρια, μεταλλικές πόρτες κλπ…

    Σε καινούριες πόρτες και κάσες, περνάμε ένα χέρι βελατουρα νερού ή νεφτιού ανάλογα τη ριπολίνη που θα χρησιμοποιήσουμε, σπαπουλάρουμε κάσες και πατούρες στις πόρτες και αφού στεγνώσουν τις τρίβουμε με γυαλόχαρτο Νο 120 – 220 ανάλογα την επιφάνια και περνάμε δεύτερο χέρι βελατούρα, ψιλοστοκάρουμε καλά κάθε λεπτομέρεια και ξανατρίβουμε απαλά, τα κουφώματα είναι έτυμα για να περάσουμε τη ριπολίνη.

    Στα κάγκελα: περνάμε δυο χέρια μίνιο και αφού γίνουν κοιτάγματα για ψιλοσοκάρισμα βάφονται δυο χέρια ντουκόχρομα το ίδιο και στις μεταλλικές πόρτες.